‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎แค่เพราะสิ่งหนึ่งอยู่ตรงหน้า…
‎ก็ไม่ได้แปลว่า…
‎เฮ้ย
‎เราจะเอื้อมไปคว้ามาได้
‎ย่อมต้องมีบางอย่างขวางทางเสมอ
‎บางครั้งอาจเป็นคู่ต่อสู้
‎บางครั้งอาจเป็นตัวเราเอง
‎เริ่มการต่อสู้!
‎จะยอมแพ้หรือหมดสติล่ะ เลือกเอาเลย
‎ตามใจ ชีวิตเธอนะ
‎เบน พอได้แล้ว ปล่อยเธอ
‎เจย์มี่ ไม่เอาน่า ยอมแพ้สิ
‎เกรงว่าเวลาสู้จริงมันจะยอมแพ้ไม่ได้น่ะสิเด็กๆ
‎- พอได้แล้ว ‎- ไม่
‎เจย์มี่จะบอกเองว่าเมื่อไรถึงจะพอ
‎ไงล่ะ ไอ้หนวดปลาหมึก
‎เก่งมาก
‎จำไว้นะเด็กๆ
‎เราไม่มีทางรู้ว่าแท้จริงเราทำอะไรได้บ้าง
‎จนกว่าจะถูกบีบบังคับให้ต้องเผชิญหน้าความดับสูญ
‎และในฐานะอาจารย์ ‎ผมมีหน้าที่ป้องกันไม่ให้ต้องพบเจอกับมัน
‎งั้นแกประเมินตัวเองสูงไปแล้ว
‎เด็กๆ ไปซะ
‎ไปกันเถอะ
‎- พวกเขายังไม่พร้อม ‎- โลกนี้ไม่มีใครเคยพร้อมหรอก
‎ถ้าส่งพวกเขาข้ามไปอีกฝั่งตอนนี้ ‎ก็ไม่ต่างจากส่งไปตาย
‎แกผูกพันเกินไปแล้ว เพื่อนเอ๋ย
‎สูญเสียความเป็นกลางไปแล้ว
‎ส่วนคุณก็ตัดขาดเกินไป สูญเสียความเป็นคน
‎ความเป็นคนอะไรกัน
‎- ผมจะไม่ให้คุณทำร้ายเด็กๆ ‎- ไม่ให้งั้นเหรอ
‎อย่าลืมตัวสิโพโก พวกนั้นเป็นลูกฉัน
‎และจะทำทุกอย่างที่ฉันสั่งให้ทำ
‎ถ้าไม่เห็นด้วย
‎ก็ไปหานายจ้างคนใหม่สิ
‎ผมจะเก็บของออกไปพรุ่งนี้เช้า
‎ทำไมต้องรอด้วย
‎เก็บของแค่ชั่วโมงเดียวก็พอ
‎ฉันไม่สักให้เด็ก
‎ดี ไม่ได้มาสัก
‎ผมมาหาเพราะเรามีเพื่อนคนเดียวกัน
‎เซอร์เรจินัลด์ ฮาร์กรีฟส์
‎เขาจะเอาอะไรก็ช่าง ฉันไม่สนหรอก
‎คุณน่าจะไม่เข้าใจ ผมเป็นลูกของเขา
‎จากอีกเส้นเวลา
‎อีกเส้นเวลางั้นเหรอ
‎ถึงมันจะฟังดูบ้า แต่เราเคยเจอกันมาแล้ว
‎เมื่อปี 1963
‎ตอนคุณยังเป็นชิมแปนซี ‎ใส่แพมเพิร์ส เล็บยาวเฟื้อย
‎ไม่รู้นะว่าจำได้ไหม แต่มีแผลมาพิสูจน์
‎ถ้านายพูดความจริง ‎คนที่ฉันคุยด้วยต้องอายุ 60 กว่าแล้ว
‎ขอตัวก่อนนะ วันนี้เหนื่อยมาก
‎โพโก คุณต้องฟังผมนะ
‎กลับบ้านไปหาแม่จ๋าได้แล้วไอ้หนู
‎ไม่งั้นจะทำไม
‎โธ่เว้ย
‎เฮ้ย ขอมอเตอร์ไซค์หน่อย เรื่องฉุกเฉิน
‎หน้าอย่างพี่เรียกโนสนโนแคร์ว่ะ
‎เอามอเตอร์ไซค์มาเดี๋ยวนี้ ไม่งั้น…
‎ตามนั้น
‎ฟังอะไรอยู่เหรอ
‎ฮาร์ลัน
‎หูฟัง
‎ฟังอะไรอยู่
‎คุณ
‎ทุกคนมีแรงสั่นสะเทือนเฉพาะตน
‎เหมือนเสียงที่เป็นเอกลักษณ์
‎เหรอ
‎เสียงฉันมันฟังดูเป็นไง
‎ผิด
‎อยู่กับนายแล้วเสียอารมณ์ รู้ตัวไหม
‎ไง
‎สองคนเข้ากันได้ไหม
‎เออ เข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ย
‎คนอื่นว่าไงที่นายออกมา
‎เอาเป็นว่าตอนนี้ ‎ฉันคงไม่ใช่พี่น้องคนโปรดสักเท่าไร
‎เป็นไรไหมฮาร์ลัน
‎คนอะไรพูดน้ำไหลไฟดับ
‎นายโอเคไหม
‎อือ สบายดี
‎สถานการณ์มันเริ่มจะแย่มากแล้ว
‎อีกไม่นานทุกอย่างก็จะพังพินาศ
‎โอเค แล้วแผนคืออะไร
‎ฮาร์ลันจะช่วยฉันหาวิธียึดพลังเขาคืนมา
‎แล้วถ้าไม่ได้ผลล่ะ
‎ฟังนะวิคเตอร์ ฉันพร้อมช่วยนายเสมอ ‎แต่มันก็มีขอบเขตนะ
‎คนอื่นพูดถูก เราต้องไปเผชิญหน้ากับคูเกิ้ลบลิตซ์
‎รู้แล้ว…
‎นายมีเวลาถึงคืนนี้
‎ไม่งั้นฉันสาบานเลยว่า ‎จะใช้พลังข่าวลือลากนายกลับไป
‎เออ รู้แล้ว
‎สาบานแบบพี่น้อง
‎ฉันพูดจริงนะ
‎อย่าลองดีกับฉันนะ ไอ้จิ๋ว
‎มาลุยกัน
‎สแตน
‎สแตนลี่ย์
‎เฮ้ย ตื่น!
‎ฉันหาสแตนไม่เจอ
‎นี่เธอตะโกนทุกเช้าเลยไหมเนี่ย
‎ฉันชอบตะโกนเวลากังวล
‎- เขาคงอยู่แถวๆ นี้แหละ ‎- โอเค
‎เขาคงไม่ถูกคูเกิ้ลบลิตซ์เหมือนคนอื่นหรอกเนอะ
‎ฉิบหาย
‎ดีเลย เธอไม่ลืมเอาเนยถั่วมาให้
‎ใช่เลย
‎มีใครเห็นเธอไหม
‎ไม่ แต่ฉันคงซุกนายไว้บนนี้ตลอดไปไม่ได้หรอก
‎ฉันกลับไปที่โรงแรมไม่ได้
‎ทำไมล่ะ
‎ไม่รู้สิ
‎ลูเธอร์ กินแก้เครียดอีกแล้วนะ
‎เปล่าซะหน่อย
‎โอเค เกิดอะไรขึ้นกันแน่
‎ฉันทะเลาะกับน้อง
‎คนไหน
‎ที่จริงก็สองสามคน
‎บอกก็ได้
‎จำได้ไหมที่ฉันบอกว่าฉันมีแต่ครอบครัว
‎จำได้
‎ชักจะคิดแล้วว่าอาจไม่มีครอบครัวด้วยซ้ำ
‎เสียใจด้วยนะ
‎ไม่เป็นไรหรอก
‎ฉันขี้เกียจจะไปยื้อแล้ว
‎สิ่งเดียวที่พวกเรามี ‎ร่วมกันจริงๆ คือบาดแผลวัยเด็ก
‎แต่ไม่แน่ใจนักแล้วว่า ‎แค่นั้นจะเป็นกาวใจให้พวกเราได้
‎เข้าใจมะ
‎ที่จริงก็เข้าใจนะ
‎อือ
‎รู้ไหม มีอยู่อย่างนึงที่ฉันมั่นใจพันเปอร์เซ็นต์
‎นายไม่ค่อยเก่งเลข แต่ไว้ค่อยปรับปรุงได้
‎เวร
‎ไง หวัดดี
‎เบนอยากคุยด้วย
‎ได้ อีกสิบนาทีจะลงไปหา
‎ไม่ใช่กับเธอ
‎เขา
‎อ้าว ว่าไงเฟ สบายดีไหม
‎เธอรู้ได้ไง
‎ห้องเราติดกัน
‎แล้วเตียงเธอก็เสียงดัง
‎ฉันนอนไม่หลับทั้งคืนเลย
‎บอกแล้วไง
‎สแตน
‎สแตนลี่ย์!
‎ให้ตายเถอะ
‎สแตน
‎สแตนลี่ย์
‎ยี้
‎เจอเบาะแสละ
‎อะไร
‎ชิบเป๋ง
‎โคตรหลอนเลย
‎- นี่ไฟแช็กนำโชคของสแตน ‎- คิดว่าเขาเข้าไปเหรอ
‎มันแน่อยู่แล้ว
‎วัยรุ่นอายุ 12 ที่ยังมีลมหายใจ ‎อดใจไม่เข้าอุโมงค์ลึกลับไม่ได้หรอก
‎สแตน!
‎จะเข้าไปไหม
‎- นายไปก่อนเลย ‎- ได้
‎เชิญมองก้นตามสบาย
‎ถ้ามันไม่อยู่ที่ปลายอุโมงค์นะ ฉันจะยัวะมาก
‎นายเป็นคนต้นคิด ‎ให้เข้ามาในช่องประหารนี่เองนะ
‎เมื่อกี้เราเดินเป็นวงกลมเหรอ
‎อันนั้นมันมีอยู่แต่แรกมะ
‎ไม่ และฉันไม่เคยลืมตูดใคร
‎ดูภาพเขียนนั่นสิ
‎นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน
‎ไม่รู้ แต่ก่อนหน้านี้นั่นเป็นภาพเขียนผู้หญิง
‎ส่วนขนมก็ต้องเป็นคอร์นนัท
‎ปกติไม่ค่อยพูดงี้นะ ‎แต่ตอนนี้ฉันกลัวจริงๆ แล้วล่ะ
‎ผมอยากคุยเรื่องผี…
‎ต้องเริ่มยังไง
‎ผมไม่รู้
‎น่าจะลองเริ่มทำแบบที่คุณเคยทำในโรงนา
‎เมื่อปี 1963
‎แต่มันไม่ได้ผล
‎ผมไม่ใช่เด็กแล้ว ผมช่วยได้
‎โอเค ทำยังไง
‎ผมจะทำให้ดู
‎ได้ยินหรือเปล่า
‎- ฉันได้ยินเสียงลม ‎- ไม่ใช่
‎ลึกลงไปกว่านั้นอีก
‎ใต้เสียงลม สิ่งมีชีวิตทั้งหมด ‎มีคลื่นพลังงานของตัวเอง
‎เสียงเฉพาะตัว
‎ฉัน… ไม่ได้ยิน
‎ตั้งสมาธิสิ ผมอยากให้คุณได้ยิน
‎มันเจ็บ!
‎คุณต้องผ่อนคลาย ปล่อยให้มันเข้าไป
‎วิคเตอร์
‎ฮาร์ลัน หยุด
‎ฉันไหว
‎ฮาร์ลัน พอได้แล้ว
‎ฉันได้ยินข่าวลือว่านายปล่อยเขา
‎ตั้งใจฟังสิวิคเตอร์ คุณต้องฟัง
‎ได้ยินแล้ว
‎จดจ่อกับมัน ปล่อยให้มันไหลผ่านร่างกาย
‎ฮาร์ลัน!
‎ฮาร์ลันหยุด มันรุนแรงเกินไป!
‎ฉันทำแบบนั้นได้ไง
‎คุณไม่มีสิทธิ์ เราอุตส่าห์คืบหน้าแล้วเชียว
‎คืบหน้าอะไร นายกำลังจะฆ่าเขา!
‎เธอบอกว่าให้เวลาถึงคืนนี้ ‎เรายังมีเวลา เธอสัญญาแล้วนะ
‎ไม่ นี่มันมีอะไรมากกว่านี้แน่นอน
‎ไม่งั้นนายคงไม่ยอมเสี่ยงตายหรอก
‎ไม่ว่าจะเรื่องอะไร บอกฉันได้นะ
‎เธอไม่ต้องอยู่ด้วยก็ได้
‎ฉันไม่มีที่จะไปแล้ว
‎แต่ฉันจะไม่ยืนดูนายพยายามฆ่าตัวตายอยู่ตรงนี้
‎โอเค
‎ฉันพร้อมแล้ว
‎ต้องรออีกนานแค่ไหน
‎รีบไปไหนงั้นเหรอ
‎เปล่า ฉันแค่ไม่ควรจะมาอยู่ที่นี่
‎เท่าที่รู้ เบนกับเฟอาจพุ่งออกมาจากหลังโซฟา
‎แล้วแทงฉันตายก็ได้
‎ฉันจะไม่ยอมให้พวกเขาแตะต้องนาย
‎ก็ได้
‎ขอเราคุยกันแป๊บ
‎นาย ทำตัวดีๆ นะ
‎ขอโทษนะเพื่อน ไม่ได้ตั้งใจแอบเข้าบ้านนาย
‎- อย่าว่าสโลน… ‎- นายเล่นเกมอะไรอยู่
‎ก็ชอบเกมทอยลูกเต๋า
‎เบนคนเก่าจะขำมุกนั้นนะ
‎โอเค พี่ยักษ์วัดแจ้ง
‎บอกมาซะที
‎ครอบครัวนายหมกมุ่นอะไรกับเบนนักหนา
‎เขา… นาย…
‎ดีที่สุดในหมู่พวกเรา
‎และตายเร็วเกินไป
‎เหตุการณ์เจนนิเฟอร์…
‎ว่าไงนะ
‎ไม่สำคัญหรอก
‎แค่รู้ไว้ว่าพอนายจากไปแล้ว ‎พวกเราไม่เหมือนเดิมอีกเลย
‎เพราะงั้นฉันน้อมรับทุกวินาที ‎ที่ได้อยู่กับนาย ไม่ว่าจะเวอร์ชั่นไหนก็ตาม
‎ฉันไม่ใช่เขาโว้ยไอ้โง่
‎ใช่ รู้แล้ว
‎เขาห่วงใยผู้คน เขาเสียสละ จิตใจดี…
‎อย่าลืมด้วยว่าเขาฮา
‎รู้ไหม บางที…
‎นายอาจพอมีนิสัยเขาอยู่บ้าง
‎ไม่ สักนิดก็ไม่มี
‎ถ้าพูดถึงพันธุกรรม ก็คนเดียวกันนะ ‎แค่โตมาในสภาพแวดล้อมต่างกัน
‎โอ๊ย เอาอีกแล้ว
‎ข้อถกเถียงระหว่างธรรมชาติกับการเลี้ยงดู
‎อยากปฏิเสธก็เชิญ
‎แต่เขาอยู่ในนั้น…
‎ที่ไหนสักแห่ง
‎โอเค
‎ฉันเคยมีพี่ชายโง่ๆ ตัวโต ‎คอยสั่งโน่นสั่งนี่ไปแล้วคนนึง
‎ไม่อยากได้อีกคน
‎แต่ทีมเราอาจต้องการ
‎เกรซ
‎แม่
‎- แม่โอเคไหม ‎- ก็ต้องโอเคสิ ถามทำไมเหรอ
‎เปิดกล่อง
‎ฉันรับไว้ไม่ได้หรอก
‎ตายแล้ว
‎เอาจริงเหรอ
‎ฉันอยากให้เขาอยู่ข้างเรา
‎ดีกว่าต่อต้านเรา
‎ไม่ลองสวมดูเหรอ
‎ตัวนายก็เท่าๆ กับมาร์คัส
‎นี่ เป็นอะไรไป
‎ฉันรู้สึกเป็นเกียรติ
‎จริงๆ นะ ฉันแค่…
‎ฉันยังเป็นอัมเบรลลาอยู่
‎ใช่เหรอ
‎นายจะอยู่ที่นี่นานแค่ไหนก็ได้
‎นายทำบ้าอะไร
‎อยากรู้สินะ
‎ต้องการอะไร
‎ขอคุยกับโพโกหน่อย
‎ที่นี่ไม่มีคนชื่อโพโกจ้ะหนู
‎ก็ได้
‎ฉันแนะนำให้รีบไสหัวออกไปซะ ‎ก่อนที่ฉันจะเรียกสารวัตรนักเรียนมาลากไป
‎ไม่เป็นไรแทมมี่ ให้เด็กมันเข้ามา
‎ถ้านายไม่โง่ก็คงจนตรอก
‎- ข้อไหนล่ะ ‎- ก็บอกมาสิ
‎ดูเหมือนลายเส้นฉันนะ แต่ฉันไม่เคยสักให้ใคร
‎ยังไม่เคยสัก
‎ผมเลาะออกจากร่างตัวเองตอนอายุร้อยปี
‎งั้นก็จนตรอกสินะ
‎คุณคงจนตรอกเหมือนกัน ‎ถ้ารู้ว่าทั้งจักรวาลเป็นเดิมพัน
‎มันเกิดขึ้นจนได้
‎นี่ไง
‎ดูคุ้นๆ ไหม
‎เรจจี้หมกมุ่นกับสัญลักษณ์พวกนี้
‎มันคือเครื่องหมาย
‎สัญลักษณ์ที่คนคิดว่ามีพลังวิเศษ
‎พ่อเชื่อในวิทยาศาสตร์ ข้อเท็จจริง
‎ผมไม่ค่อยจะนับถือตาแก่นั่นหรอกนะ ‎แต่ก็นับถือเรื่องนั้น
‎เขาไม่ใช่สายมู
‎มันต้องมีความหมายที่มีเหตุผลสิ
‎ฉันก็ไม่รู้ แต่เขาเรียกมันว่า ‎โปรเจกต์ออบลิเวี่ยน
‎ออบลิเวี่ยน
‎โปรเจกต์นั่น เล่ามาอีก
‎สี่-อดัม-30 ขอหน่วยสวาทกับกำลังเสริมด้วย
‎นายทำได้ ทีเจ
‎เลขที่ 3455 ถนนแคลิฟอร์เนีย
‎ผมถูกคนร้ายหนึ่งคนที่มีปืนอัตโนมัติยิงใส่
‎มันจับผู้หญิงเป็นตัวประกัน
‎แกอีกแล้ว
‎บุกเข้ามาเนื่องในโอกาสอะไรล่ะ
‎ก็นะ ไหนๆ โลกจะแตกเป็นครั้งที่สามแล้ว
‎ผมเลยคิดในใจว่า ‎น่าจะมาทำความรู้จักพ่อสักหน่อย
‎ฉันไม่ใช่พ่อแกนะ
‎ฉันอาจหน้าเหมือน พฤติกรรมเหมือน ‎แต่ฉันไม่ได้เลี้ยงแก
‎เออๆ คนละไทม์ไลน์กัน ‎เข้าใจแล้ว แต่ก็ยังคนเดียวกันนะ
‎หน้าเหมือนกัน
‎พฤติกรรมเหมือนกัน ติดแค่…
‎ติดอะไร
‎พ่อใจดีกว่าอีกคนนึงเยอะเลย
‎อีกคนสารเลวสุดๆ
‎ช่างน่าอดสูที่ว่าพ่อตัวเองแบบนั้น
‎อือ ผมไม่เข้าใจที่พูด
‎ฉันก็อยากจะมานั่งเจ๊าะแจ๊ะกันนะ แต่ยุ่งมาก
‎เสียใจด้วยจ้า!
‎เพราะทุกอย่างมันพาผมกลับมาหาพ่อ ‎กลับมาที่นี่ ห้องสวีทไวท์บัฟฟาโล่
‎ซุปกระเพาะวัวที่เหมือนกับภาพเขียน
‎แกรู้เรื่องห้องสวีทไวท์บัฟฟาโล่เหรอ
‎ผมไปตายในห้องนั้น
‎แกจะเอาอะไรกับฉัน
‎ผม…
‎เคยรู้สึกไหมว่าเราควรทำอะไรบางอย่าง
‎เรื่องสำคัญมาก แต่ไม่มีใครบอกว่าคืออะไร
‎แล้วเรากลัวว่าจะเสียโอกาสหรือทำพลาด
‎เพราะเราทำเรื่องพังตลอด ‎แล้วแม่งเซ็งเป็ดจะแย่อยู่แล้ว
‎ดี พูดต่อซิ
‎ผมอยากให้พ่อช่วยให้ผม ‎เข้าใจบางเรื่องเกี่ยวกับตัวตนของผม
‎เช่นอะไร
‎เช่น ทำไมพ่อถึงเอาผมไปขังไว้ในสุสาน
‎แล้วทำให้หัวใจผมเต้นช้าลง
‎จนตอนฟื้นขึ้นมา ผมนอนจมอ้วกตัวเอง
‎นั่นคือภาพที่เด็กผู้หญิงขี่จักรยานเอาให้ดู
‎แต่เธออาจเป็นพระเจ้า
‎หรือจอมมารก็ได้
‎ไม่รู้เหมือนกัน ใครจะไปรู้ ‎ผมไม่รู้ว่าคนไหนเป็นคนไหน
‎แกมันเพ้อคลั่งเป็นที่สุด
‎นั่งสิ
‎นั่งลง เล่ามาให้หมด
‎ครับ
‎สแตน
‎สแตนลี่ย์!
‎ที่นี่โคตรดีด
‎เหรอ ไม่บอกไม่รู้นะเนี่ย
‎มาทางนี้
‎สวัสดี
‎โรงแรมออบลิเวี่ยน
‎เฮ้ย พี่งั่ง อ่านไม่ออกหรือไง ‎ป้ายบอกห้ามกดกระดิ่ง
‎เราต้องเรียกคนมาช่วยหาสแตน ‎เอากระดิ่งมาวางทำไม่ถ้าห้ามใช้
‎ทรูดี้ประหารฉันแน่เลย
‎- ทรูดี้เป็นใคร ‎- แม่ของสแตน
‎เดี๋ยวนะ
‎ว่าไงนะ
‎สแตนไม่ใช่ลูกเรา กินซูชิมะ
‎คือแบบ มันเหมือนกับความฝัน
‎แต่ก็เหมือนโฆษณาน้ำหอมด้วย
‎แล้วก็มีซุปให้กิน
‎และพอกินหมดแล้วนะ
‎ผมก็กลับมา
‎แบบ…
‎ผมบอกว่าจะกลับมา
‎- พ่อฟังอยู่ไหมเนี่ย ‎- ตั้งใจฟังทุกถ้อยคำ
‎ช่างน่าทึ่งจริงๆ
‎ทุกอย่างน่าทึ่งไปหมด
‎ตั้งแต่แกช่วยฉันเลิกกินยา
‎ฉันอยากตอบแทนบุญคุณ
‎ช่วยแกเข้าใจตัวตน ‎ที่แท้จริงของตัวเอง เอาไหมล่ะ
‎ไม่ต้องการอะไรมากไปกว่านั้นแล้ว
‎ยกเว้นโยเกิร์ตเสริมจุลินทรีย์ที่กินแล้วไม่ตดแตก
‎งั้นมานี่เลยพ่อหนุ่ม
‎ก็ได้
‎อ้อมกอดแข็งกว่าที่คิดไว้ ‎แต่ก็ต้องเริ่มตรงไหนสักแห่งแหละมั้ง
‎- ทำอะไรหลังผมเหรอ ‎- ขั้นแรกของการบำบัด
‎คือการทดลอง
‎ช่างน่าทึ่ง
‎มันเป็นภารกิจพลีชีพ
‎เขาเตรียมพร้อมเด็กสแปร์โรว์ ‎โดยเตรียมใจไว้ว่า
‎พวกเขาอาจไม่ได้กลับมาอีก
‎ฉันถึงได้เอายาให้เด็กๆ ‎เพื่อให้พวกเขาพ้นเงื้อมมือเขา
‎พี่ชายขี้ยาของผมเพิ่งช่วยพ่อเลิกยา ตลกร้ายจัง
‎ถ้างั้นโปรเจกต์ออบลิเวี่ยนก็กำลังจะเริ่มใหม่ ‎และพวกนายทุกคนตกอยู่ในอันตราย
‎งั้นผมก็ควรจะสักซะ จะได้วนลูปเดิม
‎แน่ใจเหรอ
‎โชคชะตาคงไม่สนหรอกว่าผมจะพร้อมหรือเปล่า
‎มันโคตรโหดร้ายเลยเนอะ
‎งั้นก็ เริ่มกันเลย
‎คุณยังใช้แต่เสียงที่ได้ยินอยู่
‎เช่น เสียงฝนพรำ เสียงลมพัด ‎หรือเสียงลมหายใจของตัวเอง
‎คุณต้องหัดใช้เสียงที่ไม่ได้ยิน
‎แล้วมันต้องทำยังไงล่ะ
‎ตอนที่คุณทิ้งเราไป ผมได้รู้ว่าผมมีสิ่งนึงข้างในตัว
‎มี
‎พลัง
‎ผมอยากใช้มันทำความดี
‎ทำสิ่งที่
‎สวยงาม
‎ผมไม่รู้ว่ามันคืออะไร
‎ผมเรียกมันว่าแมริโกลด์
‎เหมือนดอกไม้น่ะเหรอ
‎รู้ไหมว่าผึ้งหาเกสรยังไง
‎ผึ้งมีประจุไฟฟ้าบวก ส่วนดอกไม้มีประจุลบ
‎ผึ้งจะใช้ขนบนตัวของมัน
‎ในการตรวจจับการสื่อสารระหว่างทุ่งดอกไม้
‎มันได้ยินเสียงเกสร
‎โอเค นี่เธอกำลังสื่ออะไร
‎คุณต้องเลิกฟัง…
‎ด้วยหู
‎ฟังด้วยแมริโกลด์ของคุณ
‎แล้วหาของผมให้เจอ
‎ผมนึกว่าคุณเกลียดสนามเด็กเล่นซะอีก
‎ทุกครั้งที่เราเดินผ่านสนามเด็กเล่น ‎คุณจะเบือนหน้าหนี
‎พ่อเราไม่เคยให้เราไปเล่น ‎เพราะเขาบอกว่ามันหน่อมแน้ม
‎แต่แคลร์ชอบมาก
‎โดยเฉพาะชิงช้า
‎อยากให้คุณได้เจอลูกจังเลย
‎ผมมั่นใจว่าเราคงเข้ากันได้ดีเลย
‎ยิ่งกว่าดีซะอีก ลูกต้องรักคุณแน่ๆ
‎เหมือนกับที่ฉันเคยรักคุณ
‎เหมือนที่ฉันยังรักคุณ
‎ผมก็รักคุณ ที่รัก ‎และคุณก็รู้ว่าจะรักตลอดไป
‎หยุดเถอะ
‎ทำไมล่ะ
‎เพราะคุณไม่ได้อยู่ตรงนี้จริง
‎เรย์ที่ฉันรู้จักตายไปเมื่อเก้าปีก่อน ‎ในวัย 82 ปี ฉันค้นดูแล้ว
‎หวังว่าผมได้มีชีวิตที่ดีนะ
‎ไม่ดีเท่าที่ควร
‎แล้วยังไง
‎คุณเห็นภาพหลอนเหรอ
‎ฉันว่าฉันกำลังเสียสติ
‎บางครั้งคนเราก็เป็นบ้ากันได้
‎- อาจเป็นผลจากความเครียดก็ได้ ‎- คุณไม่เข้าใจ
‎ฉันกลับไปหาคุณหรือแคลร์ไม่ได้
‎คุณกับแคลร์จากไปตลอดกาล ‎เหมือนไม่เคยมีตัวตนอยู่เลย
‎คุณเคยมีตัวตนจริงๆ ไหม
‎เราเคยมีอยู่จริง คุณก็รู้
‎และตราบใดที่คุณยังมีชีวิต
‎เราก็จะมีชีวิตต่อไป ในนั้น
‎และในนี้
‎ไม่ว่าคุณจะอยู่ในยุคไหน ‎หรือที่ไหน เราจะอยู่กับคุณเสมอ
‎ดังนั้นคุณต้องทำทุกวิถีทาง ‎เพื่อผ่านพ้นจุดนี้ไปให้ได้
‎รับปากผมสิ
‎ตายแล้ว
‎วิคเตอร์
‎วิคเตอร์!
‎วิคเตอร์ นี่
‎นี่
‎นี่ ฟื้นสิ
‎นี่ เป็นไรไหม
‎นี่
‎ฮาร์ลัน
‎มันหายไปแล้ว
‎เราทำสำเร็จแล้ว
‎โอเค เขาโอเค
‎นะ นี่ เขาโอเค
‎งั้นสแตนเป็นลูกบุญธรรม โอเค
‎เออ รับได้
‎ฉันก็ถูกรับมาเลี้ยง ไม่เห็นเสียคน
‎ไม่ใช่ลูกบุญธรรม ‎ฉันยืมเขามาอาทิตย์นึง จากเพื่อนชื่อทรูดี้
‎เดี๋ยวนะ เธอยืม… ‎ไลล่า เธอลักพาตัวเด็กมาเหรอ
‎ก็นางไปเที่ยว แล้วเขาอยากสนุก
‎แถมฉันอยากรู้ว่านายจะเป็นพ่อแบบไหน
‎ทดสอบจริง เหมือนเตะยางรถดูไรงี้
‎บ้าไปแล้วหรือไง!
‎เราเจอกันในโรงพยาบาลบ้าจ้ะ
‎เหลือ…
‎สแตนควรได้รับสิ่งที่ดีกว่านี้
‎สแตนลี่ย์สมรู้ร่วมคิดย่ะ
‎ให้ตายเถอะ
‎นี่เธอ…
‎เธอ…
‎- โธ่เว้ย! ‎- ไม่เป็นไรจ้ะ เดี๋ยวก็พูดออก
‎ไว้ฉันค่อยจัดการเธอทีหลัง
‎ตอนนี้เราทำเด็กหาย
‎มนุษย์ที่เป็นของคนอื่น
‎ฉันถึงมากินปลาดิบแก้เครียดไง ไอ้ฟาย
‎ฟังนะ ฉันก็รักไอ้เจ้าอาชญากรจิ๋ว ‎มากกว่าที่นายจะรักได้
‎แต่สแตนลี่ย์ดูแลตัวเองได้
‎เขาคงกำลังขำท้องแข็ง เราแค่ต้อง…
‎ช่างมัน ฉันจัดการเรื่องนี้เองดีกว่า
‎เราควรรออยู่กับที่นะ ถ้าเขาเดินผ่านมาล่ะ
‎วิคเตอร์เป็นไงบ้าง
‎หลับอยู่
‎เขาอ่อนล้ามาก
‎ขอบคุณนะที่ก่อนหน้านี้ ‎ยอมให้เราทำเรื่องนี้ให้เสร็จ
‎เขาเป็นน้องฉัน
‎ฉันยอมทำทุกอย่างเพื่อเขา
‎แล้วตอนนี้จะเอาไงกับผมล่ะ
‎นายกลับบ้านไปซะ
‎ส่วนเราจะตามเช็ดให้นาย
‎กับพวกสแปร์โรว์
‎ใช่
‎ไม่เป็นไร ผมรู้ว่าทำไมคุณถึงไม่ชอบผม
‎ฉันไม่ชอบที่นายกุมน้องฉัน…
‎เพราะสิ่งที่ผมทำกับพวกคุณ
‎นายทำอะไรไว้เหรอ
‎ผม…
‎ผมนึกว่าวิคเตอร์บอกไปแล้ว
‎เรื่องพวกแม่ๆ
‎แกนี่เอง
‎- แกเป็นสาเหตุที่แม่เราตาย ‎- มันเป็นอุบัติเหตุ
‎- ผมไม่ได้ตั้งใจทำร้ายพวกเขา ‎- แกทำให้แคลร์ต้องตาย
‎- พลังผมล้นทะลัก ผมสับสน ‎- และโลกกำลังจะแตกก็เพราะแก!
‎ผมห้ามตัวเองไม่ได้
‎วิคเตอร์รู้ความจริง
‎ผมขอโทษ
‎ผมไม่อยาก…
‎คำว่าขอโทษมันใช้ได้กับเรื่องเล็กๆ
‎ไม่ใช่เวลาลบลูกของใครออกไปจากโลก!
‎คุณจะทำอะไร
‎สแตน!
‎ไลล่า! มานี่
‎เจอเขาแล้วเหรอ
‎ฉันออกไปไม่ได้ ประตูไม่ยอมให้ออก
‎ยี้ จะไม่กลับมากินอาหารร้านนี้ละ
‎เธอสมาธิสั้นยิ่งกว่าแมลงวัน
‎- ไปไหน ‎- ไปเรียกคนมาช่วยหาสแตนไง
‎เฮ้ย อย่า!
‎- ดิเอโก ‎- ฉันได้ยิน
‎- เราต้องรีบหนีไปซะ ‎- ต้องเจอสแตนก่อน
‎ไป!
‎อะไรของนาย
‎เร็วเข้า!
‎ไปๆๆ
‎- เลือดเยอะมากเลย ‎- ไม่เป็นไรหรอก
‎ดันแรงๆ
‎สแตนลี่ย์
‎- ล้อเล่นใช่ไหมเนี่ย ‎- หายหัวไปไหนมา
‎อะไร ไม่ให้เด็กมีเวลา ‎ออกไปซื้อสเลอปี้กับเนื้อแดดเดียวกินเหรอ
‎ตายห่า
‎(อาชญากรรมคือปัญหา เราคือทางออก)
‎จัดให้ตามที่ขอแล้วนะ
‎จบเรื่องกันซะที
‎คำบรรยายโดย นันทวัน ริดเดล